|
Amen? sed tamen!
Argumentum ad ignorantiam
Durante causa, durat effectus
Dies levat luctum
Quidquid optimum homini est, nec dari nec eripi potest
Quid crastina volveret aetas, scire nefas homini
Diliges proximum tuum sicut teipsum
Intemperantia est medicorum nutrix
Homo extra corpus est suum, cum irascitur
Divitiae addunt amicos plurimos
Attalus philosophus solebat dicere: |iucundius esse amicum facere quam habere
In puncto puncti
Beati possidentes
Quibus deerat inimicus, per amicos oppressi
Argumentum argentarium
Cupiditas homines caecos reddit
Ipsa quidem virtus sibimet pulcherrima merces
Diogenis dolium
Caelum, non animum mutant, qui trans mare currunt
Ad rem
|
Menu
Sine Cerere et Libero friget Venus
Domus magna, magna cura
Quod petis, hic est
Mendaci homini ne verum quidem dicenti credere solemus
Homo in adiutorium mutuum genitus est, ira in exitium
Mors nigra
Cuius omnis in pecumia spes est, eius a sapientia est animus remotus
Saepe creat molles aspera spina rosas
Notatio naturae et animadversio peperit artem
Verberibus muta admonentur
Boni iudicis est lites dirimere
Homo improbus beatus non est
Homini diligenti semper aliquid superest
Sine ira et studio
Bonum utile et delectabile
Onus est honos
Quod iuratum est, id servandum est
Quid non sentit amor?
Philosophia, omnium mater artium, quid est aliud, nisi, ut Plato, domus deorum
Regibus boni quam mali suspectiores sunt, semperque illis aliena virtus formidolosa est
|